طحان در باب اجارهء چهار دانگ و نيم طاحونهء قوشخانه واقعه بر رود ديزج‌آباد وقف آستانهء مزبور گفتگو و دعاوى بسيار بود نظر به تعلل مستأجران در شروط اجاره نامچه و وفات موجر و مستأجر گفتگوها بود كه تقرير و تحرير آن باعث ملال و كلال مىشد ، بنابراين بعضى از مؤمنان خيرانديش و صالحان نيكوكيش كه كار ايشان اصلاح بين الاخوين است چنين قرارداد نمودند كه از حال تحرير كه ابتداء نوروز فيروز سنهء يونت‌ئيل است الى انتهاء مدت اجاره نامچهء سابق كه پنج سال و شش ماه بوده باشد هرساله مبلغ دو تومان و دوهزار و پانصد دينار نقد به مرور شهور تسليم وكيل و صاحب اختيار آستانهء شاهزاده و ورثهء مرحمت و غفران پناه مزبور نموده و هرسالى هم مقدار دو خروار شترى گندم به جهت ورثهء مزبوره بادواب خود برده آرد نموده توقع اجرت ننمايد . ديگر تعلل و كوتاهى نكرده ، در آخر وقت اجاره اختيار طاحونه با متولى وقف مىباشد و در باب تعلل در وجه اجاره اختيار فسخ با وكيل و صاحب اختيار آستانهء متبركه مىباشد . و صيغهء مصالحه ايجابا و قبولا باذن اولياء و حسبتا للّه تعالى بينهم جارى و واقع گرديد . من‌بعد هريك ادعاء و گفتگو نمايند باطل ، از درجهء اعتبار ساقط و غيرمسموع خواهد بود . تحريرا فى غرهء شهر شوال المكرم سنهء 1212 [ مهر : ] يا محمد ادركنى . ( 52 ) استشهاد دربارهء حقابهء باغ امام وقفى آستانهء شاهزاده حسين مورخ صفر 1214 كه آن را چهارده تن از دهخدايان و اهل خبره گواهى نموده‌اند و همين سند اساس حل نزاع و گفتگويى است كه در سال 1272 در اين باب روى داده